En toen besefte ik: boudoir is niet iets wat je snel 'effe' doet. Het is een diepere ervaring. Een moment om terug in jezelf te zakken. Om te voelen dat je krachtig bent, ook als je onzeker bent.

Dit soort fotografie, lijkt op het eerste zicht oppervlakkig, maar is zo empowerend, zacht en krachtig. Het gaat zoveel dieper dan dat bij de juiste boudoir fotograaf.
Het is niet iets dat je snel 'efkes doet', maar een beleving. Niet om jezelf te veranderen, maar om eindelijk terug die vrouw in de moeder te zien.

Ik besefte dat dit zoveel dieper ging dan enkel beelden...

Boudoir fotografie gaat over vrouwen zien zoals ze écht zijn. Het gaat over hun lichaam, hun zelfbeeld, hun verhalen, hun kwetsbaarheid. Over het gevoel dat je bent kwijtgeraakt sinds je mama werd. Langzaam groeide mijn nieuwsgierigheid.
En zo zette ik mijn eerste stappen in de boudoirfotografie

Toen ik 3 jaar geleden startte als fotograaf, was ik net mama geworden van Oona en ik weet nog dat ik dacht: "Geef mij maar baby's en gezinnen, boudoir fotografie? Da's niks voor mij.
Maar ik kende alleen die sekstische beelden van mannelijke boudoir fotografen. Ja, dat stond zo ver van wie ik was of wat ik wou creëren.

Hoe meer ik ermee in aanraking kwam en het zelf ervaarde, hoe meer ik mij realiseerde wat voor een impact het heeft op vrouwen en mama's hun zelfbeeld.
Waaronder dat van mij: want ja, ik voelde mij enorm onzeker in mijn lijf na mijn zwangerschap.

Boudoir? Neen, da's helemaal niks voor mij... 

Althans dat dacht ik....